We konden over
alles praten alles
Maar alles ging
over de liefde
We vergaten alles
In een brief
een smsje
In een liedje
schreef ik
Ik zal alles
voor je doen
En voor je
liefde leef ik
En die liefde
kreeg ik
En vaak in overmate
Je kon de drempels
van het leven
Aan me overlaten
Je zag die
meiden haten
Want ik had
m'n superheld
Je had je vrienden
net te vaak
over mij verteld
Nu staren we samen
naar de tafel
met de mondjes dicht
Blikken die
vanzelf spreken
In ons gezicht
Ik heb het
overgrote deel
Van alles aangericht
Maar ik rijd te lang
in deze tunnel
en ik zie geen licht
Dus doe je ogen dicht
Voor onze laatste set
En denk terug aan
het kleine huisje
met het kleine bed
Shit maar morgen
is de pijn terug
Staan we uren
op de halte
Rijdt de trein terug
Het duurt te lang
We staan hier
al een tijdje
En we moeten door
Dus voor de
laatste keer
Het spijt me
Het duurt te lang
Wow oh
Het duurt te lang
We staan stil
Wat jij wil
wat ik wil
Het duurt te lang
Twee stille mensen
aan de tafel
Het is geen gezicht
Ik kan die route
niet belopen
met m'n ogen dicht
Je weet precies
wat ik ga zeggen
'k weet het ook van jou
En op het eind
vertel ik vast
Hoeveel ik van je hou
En daarna slaan
de deuren weer
En breekt er
weer een glas
Daarna valt er
weer een traan
En pak ik
weer m'n tas
En daarna hou ik
je weer stevig vast
En leg me kleren
weer terug In de kast
Dus ik hou je
nog een poosje vast
Want dan vergeet je
hoe boos je was
Maar de pijn
blijft zitten
Dus het helpt niet
Dus waarschijnlijk
is het morgen weer
hetzelfde lied
De tekst komt op
hetzelfde neer
In dezelfde beat
Een soort van
gouden verf
op een blok verdriet
Conflicten zijn normaal
Maar het moet ons
niet verstikken
M'n tranen vallen
niet dus ik laat
Het liedje snikken
Het duurt te lang
We staan hier
al een tijdje
En we moeten door
Dus voor de
laatste keer
Het spijt me
Het duurt te lang
Wow oh
Het duurt te lang
Het duurt te lang