In de kamer
is het koud en stil
Ik gooi m'n jas
waar hij vallen wil
En hoop vergeefs
op verlossing bij
het antwoordapparaat
Ik ril en draai
de verwarming aan
En zie haar weer
in gedachten staan
Zie de trek
om haar lippen die haar
onweerstaanbaar maakt
En ik vraag me af
wie nu met haar eet
en haar koffie schenkt
maar de melk vergeet
Wie de vaat
naar de keuken brengt
en bij zichzelf denkt
dat ze de mooiste is
Ik zap en laat
een ouwe film staan
Muiterij op de Oceaan
Wat is het leven simpel
als je Marlon Brando heet
En ik weet niet
wie nu in haar armen rust
en de bange blik
uit haar ogen kust
Wie verdwaalt
in haar labyrint
maar voor altijd vindt
dat ze de mooiste is
Ooooh
En ik hoor het graag
dat de tijd uiteindelijk
alle wonden heelt
En ik ooit zal betreuren
dat ik iedereen
met mijn ellende
heb verveeld
Ik lees haar brief
nog een laatste keer
en leg me maar
bij haar woorden neer
die me altijd opnieuw
naar haar stem
doen verlangen
En ik vraag me af
wie nu bij haar slaapt
en de spinnen 's nachts
uit de kamer jaagt
Wie z'n hand
op haar lichaam legt
en haar zachtjes zegt
dat ze de mooiste is
Uuuuuh
Wie z'n hand
op haar lichaam legt
en haar zachtjes zegt
dat ze de mooiste is