Ik weet nog
ik was twaalf jaar oud
Zaterdagochtend
tien uur op het veld
Amper gegeten
angst in m'n benen
Er zijn zoveel
mensen aanwezig
Het gras nog nat
m'n handen koud
'k Was opgelucht
dat ik werd opgesteld
Het vuur aan m'n schenen
maar ik zou alles geven
Er zijn zoveel
mensen aanwezig
Ze zullen wel denken
wat komt die jongen
hier nou doen
hij is toch niet goed
hij is toch niet goed genoeg
De mensen aan de zijlijn
wat denken ze van mij
Zouden ze beseffen hoe
eng ze kunnen zijn
Ze roepen en klagen
ik voel me zo klein
Soms wil ik dat niemand
naar me kijkt
De mensen aan de zijlijn
praten over mij
Moet ik ze negeren dan
of hebben ze gelijk
Ze roepen en klagen
ik voel me zo klein
Soms wil ik dat niemand
naar me kijkt
Daar aan de zijlijn
Ik weet nog
ik was achttien jaar
Het echte leven
klopt al op de deur
Ga je studeren
of solliciteren
maar mag ik niet
even proberen
Want ik hoor ze al denken
wat komt die jongen
hier nou doen
Hij is toch niet goed
hij is toch niet goed genoeg
De mensen aan de zijlijn
wat denken ze van mij
Zouden ze beseffen hoe
eng ze kunnen zijn
Ze roepen en klagen
ik voel me zo klein
Soms wil ik dat niemand
naar me kijkt
De mensen aan de zijlijn
praten over mij
Moet ik ze negeren dan
of hebben ze gelijk
Ze roepen en klagen
ik voel me zo klein
Soms wil ik dat niemand
naar me kijkt
Daar aan de zijlijn
Plots ben je meer dan
dertig jaar
Maar is het nog altijd
hetzelfde lied
Ze zijn niet verdwenen
nog steeds met zovelen
Misschien kan ik er
ooit wel tegen