A-haa-ah
A-haa-ah
Aah haaa
Eg var meg så ven
og fager ei møy
med stimoder vond
mi moder ho døy
Ho skapte meg om
til eit svær og ei nål
og sende meg av
ti kongens gård
Og vreida mi stimoder
kjende mest
når alle dei gillaste
lika meg best
Na kuh neh
Na kuh neh
Nah ååh åå-åå-ååhh
Ho gav meg ein ham
som ulve grå
Ho svor meg einsam
i skogjen gå
Og aldri blir eg
heil og god
før eg fær drukkje
min broders blod
Na kuh neh
Na kuh neh
Nah ååh åå-åå-ååhh
Si sø sø sø sø
så-åå-ååh mm-dåh
Na kuh neh
Na kuh neh
Nah ååh åå-åå-ååhh
Si sø sø sø sø
så-åå-ååh åå-åå-ååh
