Ut waas twellef oor
in Venlo
Ut waor tied
um naor hoes te gaon
Toen iemand zei
heej loêp es mej
't Is heer nog neet gedaon
Ik keek ow aan
en ik schrok d'r vaan
'k Hájow jaore neet gezeen
Geej waart nog moei
Net zo moei
Ás toen gans in ut begin
Op ut kerkplein
in November
Zág ik ow
veur den ierste kier
De wind dae weide
daor ow hoar
En ik zág ut gevaor
Ik zág mien hand
alin ow hand
En ik docht
loêp doer loêp doer
Onderwaeg heb ik meej
zelf verteld
't Waas ni mier
as un blaad dát velt
Már un blaad det velt
En un book giet dicht
Már wat bleef
dát was ow gezicht
Overdaag de zon
en snachts de moan
Ik kos ow oêge neet wirstoan
Ik doch mier aan ow
dan aan mejzelf
Ik doch daage aan en stuk
Wat is dit nou
Moeîe vrouw
Dit is weggegoeit geluk
En snachts in bed
Sloap ik net
komde geej op bezeuk
beej meej
Mien bed is kalt
mien kamer kaal
En ik droêm hárd as staal
En geej ziet zacht
ás dons ás vacht
En ik drej meej um ow hin
En in ow èrm
Weer ik wèrm
En droêm mien moeiste zin
Teveul gedoch
te lang gewacht
Ik ging door op halve kracht
Der bleef niks mier oaver
vaan dit schip
Ut dreef langzaam tot èn stip
Tot èn peuntje aan d'n horizon
Op enne oceaan zo groêt
'k Heb álles
Overboart gegoeïd
Dun háve deen kwam noeit
't Waar smerges vroeg
in Venlo
Hoêg tied um nao hoes te goan
Geej keek meej aan
en ik keek ow aan
Van kiek os heer now stoan
Ik peek ow hand
en ik lachte want
Ow gezicht en owwe naam
En hoe geej keek
Ow hoar wegstreek
Toen de zon
aan d'n hiêmel kwaam