't Voelt als hagel
op een warme zomerdag
't Is een huilbui
terwijl ieder ander lacht
Het plezier is mij ontnomen
en er is nooit
een ontkomen aan
Oh ik waan mij
in de waan van alledag
maar hij blijft me achtervolgen
deze dag
In gedachten blijf ik dromen
maar er is nooit
een ontkomen aan
Één keer per jaar
voel ik me minder
Iedereen vrolijk
en iedereen lacht
Één keer per jaar
dan voel ik mijn tranen
want dan is het Vaderdag
't Is een dag waarop
de zon zijn zin kwijtraakt
't Is een dag die mij
intens verdrietig maakt
't Is een zondag zonder zorgen
voor de vaders
die pas morgen gaan
Één keer per jaar
voel ik me minder
Iedereen vrolijk
en iedereen lacht
Één keer per jaar
dan voel ik mijn tranen
want dan is het Vaderdag
dan is het Vaderdag
