Ze was net achttien
en dus meerderjarig
al zag je 't haar niet aan
En ze wou dan ook
het liefst het huis uit
haar eigen weg zou ze gaan
De grote stad
het neonlicht
dat haar totaal verblind
Ik vraag me af
zou zij wel weten
waar ze aan begint
Weet waar je aan begint
en wat je achterlaat
Wie jaagt naar het geluk
beland vaak op de straat
Lijk je op een vrouw
je denkt nog als een kind
en ik ben bang
dat jij niet weet
waar je aan begint
Op een dag
ging zij dus het huis uit
'k Weet niet eens waarheen
Denk elke nacht
aan jou m'n meisje
In die stad koud en gemeen
Ben niet alleen
maar je vader
maar ook je beste vriend
En je weet
dat jij m'n deur hier
altijd open vindt
Weet waar je aan begint
en wat je achterlaat
Wie jaagt naar het geluk
beland vaak op de straat
Lijk je op een vrouw
je denkt nog als een kind
ben bang dat jij niet weet
waar je aan begint
en wat je achterlaat
Wie jaagt naar het geluk
beland vaak op de straat
Lijk je op een vrouw
je denkt nog als een kind
en ik ben bang
dat jij niet weet
waar je aan begint