Öldurót í hljóðri sál
Þrautin þun
umvafin sorgarsárum
Þrá sem laðar
brennur sem bál
Liggur í leyni
leyndarmál
þei þei
Í ljósaskiptum fær að sjá
fegurð í frelsi
sem þokast nær
Þó næturhúmið
skelli á
og ósögð orð
hugan þjá
þei þei
Í dimmum vetri
hækkar sól
Bræðir hjartans klakabönd
svo hlý
Í dimmum vetri
vorið væna
vermir þitt vænghaf á ný
Skammdegisskuggar sækja að
Bærast létt
með hverjum andardrættir
Syngur í brjóti
lítið lag
Breiðir úr sér og andvarpar
þei þei
Í dimmum vetri
hækkar sól
Bræðir hjartans klakabönd
svo hlý
Í dimmum vetri
vorið væna
vermir þitt vænghaf á ný
Og hún tekst á flug
Svifur að hæstu hæ-æ-æðum
Og færist nær því
að finna innri ró-ó-ó-ó
Í dimmum vetri
hækkar sól
Bræðir hjartans klakabönd
svo hlý
Í dimmum vetri
vorið væna
vermir þitt vænghaf á ný