De middagzon scheen
op zijn bruine huid
Zijn strohoed
was hem veel te groot
Hij sliep languit
en zag er vredig uit
Hij had
geen huis
alleen een boot
En zovelen bleven even
naar hem kijken
En zovelen hadden graag
met hem geruild
De oude man
en de zee
Daar waar de tijd
Zo traag in eeuwigheid
verglijdt
Op hun eiland met de
golven mee
De oude man
en de zee
Blijven voortaan
Mij steeds spontaan
voor ogen staan
Afscheid
nemen viel voor mij
niet mee
De oude man
en de zee
De avond bracht
ik altijd bij hem door
Zijn wijn
en vis
was ook voor mij
De oude liedjes zong
hij mij dan voor
De avond ging
te gauw voorbij
En zijn net
was altijd voller
dan bij anderen
Maar de meeste vissen
liet hij toch weer vrij
De oude man
en de zee
Blijven voortaan
Mij steeds spontaan
voor ogen staan
Afscheid nemen
viel voor mij
niet mee
De oude man
en de zee
De zomersproeten
zijn nu van mijn huid
Verbleekt
ze zijn
bijna vervaagd
De oude man verdween
en ook zijn schuit
Vergeefs
heb ik
naar hem gevraagd
Hij was samen
met zijn schip
in zee verzonken
Want hij bracht
voor één keer te veel
vissen mee
De oude man
en de zee
Daar waar de tijd
Zo traag in eeuwigheid
verglijdt
Op hun eiland
met de golven mee
De oude man
en de zee
Blijven voortaan
Mij steeds spontaan
voor ogen staan
Warm omarmd rusten met
zijn twee
De oude man
en de zee