In de verte spreekt een stem
die ik herken
van onze ruzies
Over kleine misverstanden
over grote desillusies
En ik hoor de kille klanken
van jouw ingehouden woede
Maar wat kan ik meer
dan janken
als ik dit niet
kon vermoeden
Deze kilte maakt me gek
en dit gevoel
is angstaanjagend
Maar je woorden
malen verder
en m'n ogen kijken vragend
Waarom zei je
mij niet eerder
dat je zo van mij
vervreemd was
Waarom sprak je over liefde
als je nooit
van mij gehouden hebt
Ik verlies het
van de wanhoop
en ik voel
m'n tranen branden
en ik zou niets
liever willen
dan m'n hoofd
weer in jouw handen
Maar wat tot een uur geleden
nog zo veilig heeft geleken
is een hele grote leugen
en een kaartenhuis gebleken
yeah yeah yeah yeah
Het is net of iemand anders
in jouw lichaam is gekropen
En ik heb niet eens gemerkt
dat ie naar binnen
is geslopen
om jouw liefde uit te wissen
en m'n wereld te vernielen
Wil er niemand me vertellen
dat ik alles heb gedroomd