Ik denk wel eens
ik stop met jou
en weet al voor mezelf
dat ik het toch nooit doe
Gewoon de deur dicht
en nu weg
Het lijkt zo simpel
maar ik zou niet weten hoe
Soms ben je weg
en zit ik hier
en vraag mezelf dan af
waarom ik wacht op jou
Het antwoord geven
kan ik niet
omdat gezond verstand
hier gek van worden zou
Misschien is het onmogelijk
met jou te leven
maar ik wil niet anders
Want wat je nu ook doet
nee niemand niemand anders
maakte zo veel los in mij
alleen maar jij
Je bent soms onuitstaanbaar
en verwacht dan
dat ik aardig ben tegen jou
Je lacht altijd
om houden van
maar ik weet dat je
eigenlijk niet zonder kan
Misschien is het onmogelijk
met jou te leven
maar ik wil niet anders
Want wat je nu ook doet
nee niemand niemand anders
maakte zo veel los in mij
alleen maar jij
Je laat me lachen
laat me huilen
laat me leven
'k ga door het vuur voor jou
Je maakt me vrolijk
soms verdrietig
dan weer razend
nee jij toont nooit berouw
Ik wil je soms wel haten
maar dan smelt ik
weer van binnen
als je naar me lacht
Maar wat jij ook doet
nee niemand niemand anders
maakte zoveel los in mij
alleen maar jij
Ik wil je soms wel haten
maar dan smelt ik
weer van binnen
als je naar me lacht
Maar wat jij ook doet
nee niemand niemand anders
maakte zoveel los in mij
alleen maar jij